demagogia

Wielki słownik ortograficzny PWN

demagogia -gii, -gię

Słownik języka polskiego PWN

demagogia «sposób pozyskiwania zwolenników polegający na odwoływaniu się do ich emocji, oczekiwań i na składaniu nierealnych obietnic»
• demagogiczny • demagogicznie • demagogizować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i nigdy nie był związkiem populistycznym, nigdy nie posługiwał się demagogią socjalną. Zarówno w Sierpniu 1980 roku, jak też po roku...
  • ... Polsce? Broń Boże, młody Łoziński nie ma zamiaru uprawiać taniej demagogii, tylko tak jakoś wyszło z tej ankiety personalnej. Smutny raj...
  • ... rynkiem pracy stwarzają w tym roku dogodne pole dla politycznej demagogii i czarnowidztwa. W rzeczywistości nie ma ku temu podstaw.



    Studenci...

Encyklopedia PWN

demagogia
[gr. dēmagōgía ‘kierowanie ludem’],
politol. metoda działania politycznego polegająca na instrumentalnym wykorzystywaniu potrzeb i nastrojów społecznych w celu realizacji własnych ambicji politycznych, przez tworzenie pozorów reprezentatywności i prawowitości, dyskredytowanie rywali i przeciwników, eliminowanie ich z gry politycznej za pomocą umiejętnie wzbudzanego i ukierunkowanego przeciwko nim „gniewu ludu”;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego