docucić

Wielki słownik ortograficzny PWN

docucić -ucę, -ucą; -uć•cie

Słownik języka polskiego PWN

docucić «przywrócić kogoś do przytomności»
docucić się pot. «dojść do siebie, np. po drzemce»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... O mamo - powiedziała słabo Gabrysia.
    - Strasznie długo nie mogłam cię
    docucić. Już chciałam wołać pogotowie. Na szczęście przyszły dzieci i od...
  • ... jak sześćdziesiąt parowych hipopotamów.
    Ambasadora Illirii nie mogę się jeszcze
    docucić po
    dzisiejszej audiencji. Wypracowali nowy projekt wychowania
    dziewczynek. Arcydzieło. Palce...
  • ... skórzane worki były podziurawione, blaszane i gliniane naczynia wywrócone.
    Ledwo
    docucono starego. Okazało się, że pełnił straż w trzeciej zmianie - wigilii...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego