dywersant

Wielki słownik ortograficzny PWN

dywer•sant -n•cie; -n•ci, -n•tów

Słownik języka polskiego PWN

dywersja
1. «działania sabotażowe lub propagandowe prowadzone na terytorium nieprzyjaciela w celu dezorganizacji jego działań wojennych»
2. «podstępna działalność zmierzająca do zakłócenia życia politycznego i gospodarczego jakiegoś państwa»

• dywersyjny • dywersant • dywersantka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Śląskiego Okręgu Przemysłowego. Na lądzie to samo zadanie spełniali niemieccy dywersanci. Operacja ta w znakomitej większości powiodła się. W centrum Polski...
  • ... potrzebne były dwa pieńki, które ustawiono jeden na drugim. Rzekomy dywersant nie próbował wznosić żadnych patetycznych okrzyków. Wierzgnął energicznie krótkimi nogami...
  • ... odczuł, że los znowu urządził sobie z niego kpinę: oto dywersant. Wiatrówka odebrana malcowi zaciążyła mu nagle.
    - Nie tak, proszę pana...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego