dziewka

Wielki słownik ortograficzny PWN

dziew•ka -w•ce, -w•kę; -wek

Słownik języka polskiego PWN

dziewka
1. daw. «kobieta rozwiązła»
2. daw. «niezamężna dziewczyna pracująca jako służąca na wsi»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

onomasta-normatywista
15.12.2012
Czy w przypadku wyrażeniu onomasta-normatywista pisownia z łącznikiem ma swoje uzasadnienie?
służebny
25.10.2014
Szanowni Państwo!
W Poradni znalazłem określenie służebny tylko pośrednio, natomiast nadal mnie ono intryguje. Zadam więc konkretne pytanie: czy zdania poniżej są idealnie poprawne z punktu widzenia WSPÓŁCZESNEJ polszczyzny (nie piszę powieści historycznej)?
1. Jestem służebny.
2. Jestem służebnym.
Z poważaniem
W.M.

Ciekawostki

DZIEWKA
W staropolszczyźnie dziewka znaczyło ‛dziewczyna’, a także ‛córka’ lub ‛służąca’. Jeszcze Mickiewicz w Grażynie pisał (z czego dziś gimnazjaliści się śmieją): „Oboje: dziewki i matrony wdzięki / Na jednym licu zespoliła cudnie”.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Gerda! - krzyknął karczmarz. - Chleb trza wyjmować! Rusz-że się, kocmołuchu!
    Dziewka odeszła. Zgarbiona, szarobura, nijaka. Nikt nie zwracał na nią uwagi...
  • ... wszystkiego... szlachcianka jakoby wysokiego rodu. Ha, myślę sobie, trzeba będzie dziewkę wreszcie spytać, kimże to ona naprawdę jest.
    Zamilkł na chwilę...
  • ... bójka na odpuście w Pyzówce: - Mój kolega Matusek chodził do dziewki w Długopolu - zaczyna swoją opowieść. - Raz u niej był, jak...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego