dziwka

Wielki słownik ortograficzny PWN

dziw•ka -w•ce, -w•kę; -wek

Słownik języka polskiego PWN

dziwka
1. obraźl. «o kobiecie, której postępowanie uważa się za niemoralne lub oburzające»
2. posp. «prostytutka»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w gruncie rzeczy, o ironio, nie spełnia warunku bycia pospolitą dziwką, nie spełnia pokładanej w niej nadziei bycia zwyczajną dziwką, która...
  • ... i śpiewają:
    Rum Toni! Rum Toni!
    Musztardziak trzymasz w dłoni...
    Dziwki ci wianki niosą,
    A ty je - ciach! swą kosą...
    Tyś...
  • ... małego Żyda?
    - Wartością opałową
    bo ślepy jestem


    Dziwka mówi do
    dziwki:
    - Mizernie dziś wyglądasz...
    - Bo od wczoraj nie miałam nic w...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!