ewidencja

Wielki słownik ortograficzny PWN

ewiden•cja -cji, -cję; -cji (skrót: ewid.)

Słownik języka polskiego PWN

ewidencja
1. «spis zawierający dane dotyczące stanu i ruchu ludności, rzeczy lub spraw»
2. «sporządzanie takich spisów»
3. daw. «oczywistość»

• ewidencyjny • ewidencyjnie • ewidencjonować
ewidencja gruntów i budynków «systematycznie aktualizowany zbiór danych o gruntach, budynkach oraz ich właścicielach»
ewidencja ludności «ustalanie i aktualizowanie danych o miejscu pobytu osób, o narodzinach, zgonach, zmianach stanu cywilnego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego