funkcjonariusz

Wielki słownik ortograficzny

funk•cjonariusz -sza; -sze, -szy (a. -szów)

Słownik języka polskiego

funkcjonariusz «pracownik służb państwowych, m.in. policji i więziennictwa»
• funkcjonariuszka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Jak powiedział funkcjonariusz policji...
3.01.2011
Szanowni Państwo,
proszę o informację, czy zdanie „Jak powiedział funkcjonariusz policji, życiu i zdrowiu poszkodowanych nie zagraża niebezpieczeństwo” jest poprawne. Zwrot jak powiedział często jest używany w mediach. Czy nie powinno być powiedział, że...? Z góry dziękuję za odpowiedź.
Pozdrawiam
klawisz
16.02.2007
Witam,
moje pytanie dotyczy etymologii słowa klawisz używanego potocznie na określenie strażnika w zakładzie karnym. Przypuszczam, że ma ono źródło w gwarze więziennej (tzw. grypserze) i zabarwienie pejoratywne. Jednak funkcjonariusz zakładu karnego pouczył mnie, ze diametralnie się mylę, że klawisz to określenie jak najbardziej pozytywne, utożsamiające braterstwo funkcjonariuszy SW.
Pozdrawiam serdecznie
Magda
Dzieciak
10.01.2018
Chciałabym się dowiedzieć, czy słowo dzieciak użyte w odniesieniu do osoby dorosłej w języku polskim jest słowem uważanym za znieważające? Czy może mieć taki charakter w przypadku, gdy skierowane jest do osoby będącej funkcjonariuszem publicznym, podczas pełnienia przez nią obowiązków służbowych?

Pozdrawiam
Agnieszka Kaszuba

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Jankowski, kierownik sekcji ds. walki z przestępczością kieszonkową KSP. - Każdy funkcjonariusz wiedział, gdy przyjmował się do służby, jakie są płace, sprzęt...
  • ... Zajmowali się przede wszystkim drobnymi kradzieżami i włamaniami. W Świnoujściu funkcjonariusze zatrzymali np. 19-letniego Sebastiana G., który próbował skraść automat...
  • ... że skarb państwa jest odpowiedzialny za szkody wyrządzone przez jego funkcjonariuszy - wyjaśnia prof. Stanisława Kalus, sędzia Sądu Apelacyjnego w Katowicach.
    - Do...

Encyklopedia

termin używany w pol. prawie karnym w dwojakim znaczeniu: jako podmiot przestępstwa (np. przyjęcie korzyści majątkowej, przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków) oraz jako przedmiot przestępstwa (np. czynnej napaści na f.p.funkcjonariusza publicznego);
osoba wybrana lub mianowana przez organizację międzynarodową do wykonywania jej statutowych zadań, z uprawnieniami przedstawiciela dyplomatycznego.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego