galant

Wielki słownik ortograficzny PWN

galant (elegant) -n•ta, B.= D., -n•cie; -n•ci, -n•tów
galant (styl muz.) ndm

Słownik języka polskiego PWN

galant [wym. w zn. 1: galã, w zn. 2: galant]
1. «styl w muzyce pierwszej połowy XVIII w., popularny na dworach francuskich»
2. daw. «mężczyzna zachowujący się z wyszukaną grzecznością»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mandant
22.02.2012
Szanowni Państwo,
zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na nurtujące mnie od niedawna pytanie. Czy słowo mandant powinno być pisane z wielskiej litery, tak jak przy pisowni nazw własnych lub wyrazów/zwrotów pisanych grzecznościowo albo ze względów uczuciowych, czy też wyraz ten powinien być zapisywany z małej litery? Na przykład w zdaniu: „Działając w imieniu i na rzecz mojego mandanta...”.
Ukrainiec
7.11.2002
Dzień dobry,
Nie mam do Państwa pytań i w zasadzie chcę zwrócić się z prośbą. Czy byłoby możliwe wprowadzić zmianę do języka polskiego polegającą na zaniechaniu mówienia o obywatelach Ukrainy jako Ukraińcach, a zacząć Ukraińczycy? Niestety, ale określenie Ukrainiec jest określeniem posiadającym w języku polskim konotacje negatywne, chociażby stwierdzenie ty Ukraińcu, które oznacza kogoś złego, złośliwego, mającego złośliwością podszyte zamiary.
Podobnie jest z mieszkańcami Japonii: oficjalnie Japończycy, Japońcy to już osoby negatywne. Skoro są Japończycy, to może jest możliwe Ukraińczycy? Przecież Ukraińczyk brzmi dużo lepiej niż Ukrainiec.
Gdyby zmiana została rozpoczęta przez takie Wyrocznie Języka Polskiego jak prof. Bralczyk i prof. Miodek, następnie przez redaktorów w mediach, to później jest to tylko kwestia czasu i wszyscy będą zadowoleni.
Dziękuję i pozostaję z poważaniem
Małgorzata Galant

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jej palce w papryce - nigdy się nie odzwyczaiła.

    Burgerschule w
    Galancie kosztowała drogo, ale ojciec przekonał mamę, że to szkoła niezbędna...
  • ... toczone laski z gałkami.
    - Jezu Chryste i wszyscy święci - powtórzył
    galant, wywijając laską młynka. - Cóż za chamstwo na tym Śląsku, cóż...
  • ... von Laasan...
    - ...w mieście rządzi - dokończył Szarlej, zabierając sakiewkę trzeciemu
    galantowi. - Dzięki za piwo, dobry człowieku. Pójdźmy, Reinmarze.
    Poszli. Galant z...

Encyklopedia PWN

galant
[galạ̃; fr.] Wymowa,
muz. → styl galant.
styl galant
[s. galạ̃; fr.],
muz. styl panujący ok. 1710–1760, gł. w muzyce klawesynowej, a także we fr. i wł. operze komicznej, w mniejszym zakresie w niem. singspielu;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego