hakownica

Wielki słownik ortograficzny PWN

hakow•nica -icę; -ic

Słownik języka polskiego PWN

hakownica «długa strzelba z hakiem służącym do podpierania jej przy strzale lub zaczepiania o blanki murów, używana w XV–XVII w.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... okienek wieży i z okien chóru strzelano z kusz i hakownic, biorąc na cel wszystko, co się ruszało.
    U wejścia do...

Encyklopedia PWN

hakownica
[czes. < niem.],
długa ręczna broń palna, rodzaj rusznicy, używana XIV–XVI w. gł. do obrony miast i zamków;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego