holizm

Wielki słownik ortograficzny PWN

holizm -zmu, -zmie

Słownik języka polskiego PWN

holizm
1. «teoria zakładająca, że świat stanowi całość, niedającą się sprowadzić do sumy części»
2. «pogląd głoszący, że zjawiska tworzą układy całościowe»

• holistyczny

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... towarów i odwieczna ludzka żądza posiadania budują pod ten akurat "holizm" wyjątkowo solidny fundament.

    Joanna: - Od czego się uzależniłam? Od fikcji...
  • ... co uzależnienia od substancji psychoaktywnych.

    Bać się zatem faktycznego zagrożenia "
    holizmami" czy je obśmiewać? Dr Habrat: - Uzależnienie od przyjemnych sytuacji, jak...
  • ... kobietom życie.

    Na ile jednak zakupoholizm jak i inne rozliczne "
    holizmy" są wymysłem naszych czasów? Przecież 100 lat temu nikomu nie...

Encyklopedia PWN

holizm
[ang. < gr. hólos ‘cały’],
teoria rzeczywistości, zgodnie z którą świat stanowi całość hierarchicznie złożoną z licznych całości niższego rzędu i podlega dynamicznej, twórczej ewolucji, prowadzącej do powstania coraz to nowych, jakościowo różnych całości (niedających się zredukować do sumy swych części);
holizm
[gr.],
metodol. pogląd, wg którego wszelkie zjawiska społ. tworzą układy całościowe, podlegające swoistym prawidłowościom, których nie można wywnioskować na podstawie wiedzy o prawidłowościach rządzących ich składnikami;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego