hymen

Wielki słownik ortograficzny

Hymen (bóstwo) -na, -nie
hymen (med.) -nu, -nie; -nów

Słownik języka polskiego

hymen
1. mit. gr. Hymen «bóg patronujący zawarciu małżeństwa»
2. «błona dziewicza»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

hymen
25.09.2006
Czy słowo hymen w języku polskim odmienia się przez przypadki, np hymenu, hymenem, czy pozostaje nieodmienne?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... alchemicznych poszukiwaniach dziewiczej materii. Dziewica, której inicjacyjną drogę vaginy zamykał hymen, mogła stać się przewodniczką trudnej wędrówki poprzez labirynt anusa. Używanie...
  • ... Teraz się odnalazły. Nie tylko z hymnem (Samoobrony), ale z hymenem poczłapiemy do Europy, prowadzeni przez finalistki cnoty. Recydywa kultu dziewictwa...
  • ... z buzia jak malina. I ot awantura, która zazwyczaj rozpala hymenu pochodnie i wiedzie na - ślubny kobierzec. Dzieweczki, strzeżcie się tych...

Encyklopedia

Hymen, gr. Hyménaios,
mit. gr. bóstwo godów wzywane w procesyjnych pieśniach weselnych okrzykiem — Hymen, o Hymenaje!;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego