intryganctwo

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

intryga
1. «podstępne działanie polegające na wzajemnym skłóceniu jakichś osób»
2. «zawikłanie akcji w utworze literackim wynikające ze sprzeczności dążeń poszczególnych postaci»

• intryżka • intrygant • intrygancki • intrygantka • intryganctwo

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... usunięty z powodu konfliktu z ministrem obrony: - Był znany z intryganctwa, a w armii pod jego dowództwem nie zachodziły korzystne zmiany...
  • ... politycznej hucpy. Nie uda mu się jednak uciec od dworskiego intryganctwa. Na domiar złego wplącze się aferę kryminalną. Honor, miłość, śmierć...
  • ... układu stosunków i metod działania w kierownictwie partii. Sprzyjał on intryganctwu oraz zastępowaniu rzeczywistej demokracji pozorami. - KC, BP i sekretariat absorbowane...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!