kapitan

Wielki słownik ortograficzny PWN

kapitan -nie; -nowie, -nów (skrót: kpt.): kapitan Nemo
kapitana (okręt) -nie, -nę

Słownik języka polskiego PWN

kapitan
1. «najwyższy stopień w grupie oficerów młodszych we wszystkich rodzajach sił zbrojnych; też: oficer mający ten stopień»
2. «dowódca statku albo jachtu»
3. «dowódca samolotu pasażerskiego»
4. «przedstawiciel i kierownik drużyny sportowej w czasie zawodów»
5. «kierownik kapitanatu portu»

• kapitański • kapitanować
kapitan portu «kierownik kapitanatu portu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kapitan
17.09.2002
Stopień wojskowy kapitan, podobnie jak nazwisko Kapitan, nie mają chyba źródłosłowu polskiego, tylko łaciński od cap, -a, czyli głowa. Chcialbym zapytać, czy znana jest historia tego słowa w języku polskim, tzn. czy zostało zapożyczone bezpośrednio z łaciny, czy też za pośrednictwem języka niemieckiego, francuskiego lub innego?
kapitan Olga Kowalczyk
18.09.2008
Dzień dobry!
Chiałabym zapytać o to, która forma jest poprawna: kapitana Olgi Kowalczyk czy kapitan Olgi Kowalczyk.
Dziękuję
Aneta
kapitan Kolbeinn
27.09.2012
książce Niebo i piekło występuje kapitan Kolbeinn, którego redaktorzy piszą – wielokrotnie i konsekwentnie! – w mianowniku przez dwa „n”, ale w przypadkach zależnych już tylko przez jedno (Kolbeina, Kolbeinowi). Czy istnieje jakaś szkoła, która nakazuje tak pisać?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... olimpijskich (w latach 1968-80), w 1972 roku poprowadził - jako kapitan - radziecką drużynę do złotego medalu olimpijskiego. W pozostałych trzech igrzyskach...
  • ... pasażerów gotów był na wszystko. Zżymał się więc, słuchając, jak kapitan Eustazy w cudowny sposób przed gronem pasażerów na pokładzie zmienia...
  • ... wspomnienia Livingstona z Afryki, historię zagłady miasta Saint-Pierre, pamiętniki kapitana Scotta i opisy niedawnej wyprawy polarnej Roberta Peary. Ale w...

Encyklopedia PWN

kapitan
[łac. capitaneus ‘naczelny’],
kapitan
[łac. capitaneus ‘naczelny’],
Kapitan Głowacki, do 1998 Henryk Rutkowski,
drewniana brygantyna o stalowym pokładzie, nadbudówce i wręgach;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego