klauzura

Wielki słownik ortograficzny PWN

klau•zura -rze, -rę

Słownik języka polskiego PWN

klauzura
1. «część klasztoru zamknięta dla osób z zewnątrz»
2. «ogół przepisów kanonicznych ograniczających komunikowanie się zakonników z osobami z zewnątrz»

• klauzurowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Często wspominałam, że tylko ten jeden baleron, który zabrałeś z klauzury, został uratowany. Resztę zabrał kapitan gestapo. Nazywał się Mazurkiewicz. Był...
  • ... stała się paryska Kultura. Garstka ludzi, którzy niby zakonnicy ścisłej klauzury poświęcili się wydawaniu miesięcznika, książek. Zafascynowała literatura tam prezentowana. Jej...
  • ... rozwój Kościoła katolickiego w Afryce został ostatnio ponownie zakłócany zaostrzeniem "klauzury" wobec byłego prymasa Zambii, arcybiskupa Emanuela Millingo, usuniętego w 1982...

Encyklopedia PWN

klauzura
[łac. clausum ‘zamknięcie’],
część domu zakonnego (klasztoru) zarezerwowana wyłącznie dla zakonników (zakonnic), do której nie wolno wchodzić osobom obcym;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!