kobieta

Wielki słownik ortograficzny

kobieta -ecie, -etę; -et
cud-kobieta cud-kobiecie, cud-kobietę (ale: kobieta cud)
Kobieta i Życie (czasopismo) Kobiety i Życia
kobieta-ryba (syrena) kobiecie-rybie, kobietę-rybę; kobiet-ryb
kobieta wam•pir kobiecie wam•pirowi, kobietę wam•pira; kobiet wam•pirów

Słownik języka polskiego

kobieta
1. «dorosły człowiek płci żeńskiej»
2. pot. «żona»

• kobiecy • kobieco • kobiecość • kobietka
emancypacja kobiet «zrównanie kobiet z mężczyznami w prawach społecznych i politycznych»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kobieta-wampir czy kobieta wampir?
27.07.2001
Który zapis jest poprawny: kobieta-bluszcz czy kobieta bluszcz? W publikacjach zazwyczaj spotyka się tę pierwszą formę, podczas gdy Nowy słownik ortograficzny PWN zaleca rozłączną pisownię podobnego wyrażenia, tzn. kobieta wampir.
kobieta egalitarna
13.03.2001
Czy prawidłowe jest wyrażenie: kobieta egalitarna?
Kobieta jawi się jako…
25.12.2016
Poprawnie będzie: Kobieta jawi się piękna czy jawi się jako piękna?

Z poważaniem
Czytelniczka z Warszawy

Ciekawostki

kobieta
Nie sposób pisać o (czarnym) proteście, czyli najbardziej kluczowym słowie października, bez wspomnienia kolejnego w skali kluczowości rzeczownika kobieta. Jest to jeden z najbardziej tajemniczych wyrazów języka polskiego, nie występuje w innych językach słowiańskich, a w polszczyźnie dopiero od XV wieku.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jej nazwisko zadzwonił telefon. Rozmawiałam przez całą drogę, musiałam wysiąść, kobieta nie zdążyła mi podać nazwiska, a jej nr telefonu się...
  • ... się bezpodstawny.
    To prawda, że w stosunkach z podległymi mu
    kobietami nie zawsze zachowywał się jak prawdziwy dżentelmen. Opinia większości wydaje...
  • ... ale nie zmieni to w
    niczym postaci rzeczy.
    Uderzyć, kopnąć
    kobietę w brzuch!
    To nikczemność.
    Dlatego ów inżynierek, kiedy wydobrzał i...

Encyklopedia

tygodnik (obecnie miesięcznik) wydawany od 1946 w Warszawie;
konspiracyjna pomocnicza służba kobiet żołnierzy, organizowana od X 1939, na podstawie ustawy o powszechnym obowiązku służby wojsk. z 9 IV 1938, a następnie dekretu Prezydenta RP z 27 X 1943 o ochotniczej służbie kobiet,
Koło Kobiet Korony i Litwy, początkowo Koło Kobiet Korony, Litwy i Rusi,
trójzaborowa tajna kobieca organizacja oświat., zał. 1886 w Warszawie w celu przygotowania kobiet do walki o niepodległość kraju;
organizacja niepodległościowa, zał. IV 1913 w Warszawie przez m.in. J. Marcinkowską i I. Moszczeńską;
organizacja kobieca,
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego