krzykaczka

Wielki słownik ortograficzny PWN

krzykacz•ka -cz•ce, -cz•kę; -czek

Słownik języka polskiego PWN

krzykactwo «skłonność do głośnych wystąpień publicznych lub do wygłaszania szumnych frazesów»
• krzykacz • krzykaczka
krzykliwy
1. «skłonny do krzyku»
2. przen. «o barwach, ozdobach: zwracający uwagę jaskrawością»

• krzykliwie • krzykliwość • krzykacz, krzykała • krzykaczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... opisać, gdy sprawy nie idą po twojej myśli, to:
    a.
    Krzykaczka - upewniasz się, że to on cię zdenerwował.
    b. Dyplomatka - racjonalnie...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego