mianownik

Wielki słownik ortograficzny PWN

mianow•nik -ka, -kiem; -ki, -ków (skrót: M.)

Słownik języka polskiego PWN

mianownik
1. «pierwszy przypadek deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?; też: forma wyrazowa tego przypadka»
2. «w ułamku: liczba znajdująca się pod kreską ułamkową»

• mianownikowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mianownik liczby mnogiej osobowych nazw własnych
6.06.2011
Zastanawia mnie pewna sprawa z liczbą mnogą rzeczowników własnych. Dlaczego są Tatarzy, a nie Tatarowie, dlaczego Bułgarzy, a nie Bułgarowie, dlaczego Majarowie, a nie Majarzy (u Tolkiena; a jeśli jesteśmy przy tym, to elfy czy Elfowie, orki czy orkowie)? Czy jest jakaś zasada, czy odmienia się, jak chce, jak jest wygodniej?
Pozdrawiam i z góry dziękuję.
mianownik My, dopełniacz Mych?
2.06.2003
Zamiatin napisał książkę pt. My. Taka konstrukcja jest najbezpieczniejsza. Ale skoro możemy powiedzieć, że Hugo napisał Nędzników (a niekoniecznie, że książkę pt. Nędznicy), to przez analogię – Zamiatin napisał My czy Nas?
Dochodiaga w mianowniku liczby mnogiej
16.01.2020
Mam problem z użyciem łagiernego rosyjskiego terminu dochodiaga w liczbie mnogiej. Czy pisać: „Z prycz podnosili się dochodiadzy”? Czy może: „Z prycz podnosiły się dochodiagi”? Logiczne wydaje się napisanie: podnosili się dochodiagi czy, w innym zdaniu: dochodiagi wrócili – ale brzmi to fatalnie. Czy używać tego nieistniejącego w języku polskim słowa analogicznie do istniejącego rzeczownika dziadyga?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... podsumowaniem lektury: "Smutna przeszłość, żałosna teraźniejszość, beznadziejna przyszłość". Oto wspólny mianownik tych spraw, w których wiele zostaje jeszcze do powiedzenia...
    Pytam...
  • ... Zygmunta ogarnęło nieprzyjemne przeczucie, że to wszystko ma swój wspólny mianownik, łączy się w całość. Wcześniejsze lęki i sny, korytarzowe obsesje...
  • ... doskonały wynik zawiązanych w większości gmin bezpartyjnych ugrupowań ze wspólnym mianownikiem Porozumienie 2002 w nazwie. Zsumowaliśmy mandaty zdobyte przez kandydatów Porozumienia...

Encyklopedia PWN

pierwszy przypadek w deklinacji pol., odpowiada na pytania: kto? co?
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego