mianownik

Wielki słownik ortograficzny PWN

mianow•nik -ka, -kiem; -ki, -ków (skrót: M.)

Słownik języka polskiego PWN

mianownik
1. «pierwszy przypadek deklinacji, odpowiadający na pytania: kto? co?; też: forma wyrazowa tego przypadka»
2. «w ułamku: liczba znajdująca się pod kreską ułamkową»

• mianownikowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mianownik liczby mnogiej osobowych nazw własnych
6.06.2011
Zastanawia mnie pewna sprawa z liczbą mnogą rzeczowników własnych. Dlaczego są Tatarzy, a nie Tatarowie, dlaczego Bułgarzy, a nie Bułgarowie, dlaczego Majarowie, a nie Majarzy (u Tolkiena; a jeśli jesteśmy przy tym, to elfy czy Elfowie, orki czy orkowie)? Czy jest jakaś zasada, czy odmienia się, jak chce, jak jest wygodniej?
Pozdrawiam i z góry dziękuję.
mianownik My, dopełniacz Mych?
2.06.2003
Zamiatin napisał książkę pt. My. Taka konstrukcja jest najbezpieczniejsza. Ale skoro możemy powiedzieć, że Hugo napisał Nędzników (a niekoniecznie, że książkę pt. Nędznicy), to przez analogię – Zamiatin napisał My czy Nas?
Jestem Polakiem – dlaczego narzędnik?
15.10.2016
Mój kolega z Włoch zapytał mnie, dlaczego polskie zdanie typu Jestem Włochem, Jestem Polakiem zawiera narzędnik, nie zaś jak w innych językach, które podlegają deklinacji, z mianownikiem (niem. Ich bin italienisch, wł. Sono Italiano). W łacinie widzimy podobną zależność – Jestem człowiekiem, Ecce homo.

Z góry dziękuję za odpowiedź.

Z pozdrowieniami
Albert Gorzelak

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... podsumowaniem lektury: "Smutna przeszłość, żałosna teraźniejszość, beznadziejna przyszłość". Oto wspólny mianownik tych spraw, w których wiele zostaje jeszcze do powiedzenia...
    Pytam...
  • ... Zygmunta ogarnęło nieprzyjemne przeczucie, że to wszystko ma swój wspólny mianownik, łączy się w całość. Wcześniejsze lęki i sny, korytarzowe obsesje...
  • ... doskonały wynik zawiązanych w większości gmin bezpartyjnych ugrupowań ze wspólnym mianownikiem Porozumienie 2002 w nazwie. Zsumowaliśmy mandaty zdobyte przez kandydatów Porozumienia...

Encyklopedia PWN

pierwszy przypadek w deklinacji pol., odpowiada na pytania: kto? co?
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego