pulsu

Wielki słownik ortograficzny PWN

puls -l•su, -l•sie

Słownik języka polskiego PWN

uderzenie serca, pulsu, tętna «odgłos towarzyszący rytmicznym skurczom naczyń krwionośnych serca, wyczuwalny w tętnicach»
puls
1. «rytmiczne drgania wyczuwalne w niektórych miejscach na ciele, spowodowane pulsowaniem krwi w tętnicach»
2. «miejsce na ciele, w którym wyczuwane są te drgania»
3. «rytm i tempo czegoś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego