rak

Wielki słownik ortograficzny PWN

Rak (osoba urodzona pod znakiem Raka) -ka, -kiem; -ki, -ków
Rak (gwiazdozbiór; znak zodiaku) -ka, -kiem: zwrotnik Raka
rak (skorupiak; nowotwór) -ka, B.= D., -kiem; -ki, -ków

Słownik języka polskiego PWN

rak
1. «nieduży skorupiak z potężnymi szczypcami, żyjący w czystych, bogatych w tlen wodach»
2. «nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego»
3. «o zjawisku, procesie negatywnym, niszczącym, trudnym do wyplenienia»
4. «choroba roślin wywołana przez grzyby pasożytnicze lub mikroorganizmy»
5. Rak «jeden ze znaków zodiaku; też: osoba urodzona pod tym znakiem»
6. «przyrząd służący przy wierceniach do chwytania i wyciągania urwanych rur pozostałych w otworze wiertniczym»
7. «w utworach polifonicznych: przytoczenie tematu nuta po nucie w kierunku od końca do początku»
8. zob. drzewołaz.

• rakowy • raczek
raki I
1. «utwór wierszowany o budowie umożliwiającej odczytanie go wspak, zwykle przy jednoczesnej zmianie sensu»
2. «ramki z metalowymi kolcami przymocowywane do butów, ułatwiające poruszanie się po stromych zboczach pokrytych śniegiem i lodem»
raki II «wódka turecka ze sfermentowanych rodzynek»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

rak
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego