społeczność

Wielki słownik ortograficzny

Słownik języka polskiego

społeczność «ludzie mieszkający na jakimś terenie lub należący do jakiejś grupy zawodowej, społecznej»
• społecznościowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Formy adresatywne
25.10.2018
Dzień dobry,
bardzo zależy mi na wyjaśnieniu sporu dotyczącego stosowania wyrażenia Wasza Magnificencja i Jego Magnificencja w liście wysokiego urzędnika państwowego na inaugurację roku akademickiego. List odczytany jest na uroczystości inauguracji.
Przytaczam sporny fragment:

Wasza Magnificencjo,
Wysoki Senacie,
Szanowna Społeczności Akademicka,
dziękuję za zaproszenie na inaugurację roku akademickiego 2018/2019 w Wyższej Szkole Handlowej w Radomiu. W dniu, w którym uroczyście rozpoczynacie Państwo kolejny etap działalności Uczelni, pragnę przekazać Jego Magnificencji, Wysokiemu Senatowi, kadrze naukowo-dydaktycznej i wszystkim, którzy współtworzą społeczność akademicką, wyrazy szacunku i zapewnienia o mojej pamięci.

Wątpliwość dotyczy wyróżnionych wyrazów. Według mnie zaimek Jego stosujemy tylko wtedy, gdy mówimy o rektorze podczas jego nieobecności, natomiast w sytuacji, w której odczytywany jest ten list, gdy na sali siedzi rektor, w tekście listu także powinno być pragnę przekazać Waszej Magnificencji...

Czy się mylę? Czy możliwa jest taka interpretacja, że w tytule zwracamy się do poszczególnych osób i grup, a w tekście mówimy o nich w trzeciej osobie?
Dodam jeszcze, że w dalszej części listu stosujemy zwrot Szanowni Państwo, życzę...
I jeszcze jedno pytanie: wiem, że powinno się zwracać Magnificencjo lub Panie Rektorze.
Czy zwrot w liście Magnificencjo Panie Rektorze lub Magnificencjo Księże Rektorze jest błędem?
Z góry dziękuję za odpowiedź.
Z poważaniem
Czytelniczka
Cypryjczyk grecki, Cypryjczyk turecki
4.02.2011
1) Jak nazwać Cypryjczyka o greckich lub tureckich korzeniach: Grekocypryjczyk, Turkocypryjczyk, Greko-Cypryjczyk, Turko-Cypryjczyk, grecki Cypryjczyk, turecki Cypryjczyk? W Polsce mówimy: Grek, Turek cypryjski. Mieszkańcy Cypru pragną być jednak przede wszystkim Cypryjczykami – z dookreśleniem „jakimi” na drugim planie.
2) Czy mogę nazwać federację dwóch społeczności (tureckocypryjskiej, turkocypryjskiej (?) i greckocypryjskiej, grekocypryjskiej (?)) federacją „dwuspołecznościową”?
Dziękuję.
Interpunkcja przy przydawkach
22.02.2018
Szanowni Państwo,
czy istnieje jakaś zasada na temat stosowania przecinka przed zwany i nazywany?
Pojawili się ciężkozbrojni piechurzy (hoplici), którzy walczyli w szyku zwanym falangą.
Społeczności wyznaczały rozjemców, zwanych ajsymnetami.
W VIII w. p.n.e. rozpoczęła się masowa migracja Greków, nazywana W(w)ielką K(k)olonizacją.
Dziękuję i pozdrawiam
AB

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... między opiniami o znaczeniu problemów społecznych w kraju i w społeczności lokalnej jest taka, że porządkując znaczenie tych problemów w swojej...
  • ... Teraz pewnie już się nie zastanawia. To też sukces lokalnych społeczności - media, które już nie boją się informować.

    Z jednej strony...
  • ... na rynek prasy lokalnej, nie bierze wcale pod uwagę interesu społeczności lokalnej. W Polsce brak uregulowań prawnych w zakresie tych kwestii...

Encyklopedia

społeczność lecznicza, społeczność terapeutyczna,
forma organizacji środowiska społ. psychiatrycznej instytucji leczn., sprzyjająca intensyfikacji procesu leczenia i zapobieganiu niekorzystnym następstwom długotrwałego przebywania w niej chorego (tzw. chorobie szpitalnej);
zbiorowość związana z pewnym terytorium, w której ramach wytworzyła się sieć odrębnych instytucji i interakcji społ. oraz poczucie przynależności do tej zbiorowości.
określenie ogółu państw jako podmiotów porządku tworzonego przez powszechnie obowiązujące zasady prawa międzynarodowego.
wieloznaczny termin stosowany w naukach społ. w odniesieniu do grup znajdujących się na marginesie (na peryferiach) większych zespołów kultur lub cywilizacji o charakterze uniwersalnym;
społeczności akefaliczne, społeczności acefaliczne,
etnogr. zespół spokrewnionych ze sobą, ale rozproszonych grup, doraźnie tworzących struktury władzy do wykonania określonych zadań (polit., np. wojna, rel., np. pewne formy kultu, gosp., np. wymiana niektórych produktów);
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego