szałaput

Wielki słownik ortograficzny PWN

szałaput -ucie; te -uty (ci -uci), -utów

Słownik języka polskiego PWN

szałaput daw. «człowiek lekkomyślny i nierozważny»
• szałaputka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... spotkałam go, na przykład w Berlinie, i znów bon vivant, szałaputa, uśmiechnięty król życia sypiący dowcipami.
    Potem przeżyliśmy okres kręcenia we...
  • ... któregoś piątku z rana
    Zaszła rzecz niespodziewana:
    Jeden z miejskich
    szałaputów
    Był niegrzeczny dla kogutów.
    "Cóż to - wołał - za zwyczaje,
    Że...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego