sztorcować

Wielki słownik ortograficzny PWN

sztor•cować -cuję, -cują

Słownik języka polskiego PWN

sztorcować pot. «upominać kogoś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

krzyczeć po kimś
12.03.2016
Zdarza mi się słyszeć, zwłaszcza wśród moich znajomych z południa Polski, formę krzyczeć po kimś zamiast krzyczeć na kogoś. Z początku podejrzewałem, że jest to element śląskiej gwary, ale później zdarzało mi się napotykać tę formę także u mieszkańców innych rejonów kraju. Żaden ze słowników, które przeglądałem, nie wspomina o krzyczeniu po kimś. Stąd moja prośba o wyjaśnienie, skąd w języku wzięła się ta forma i czy można uznać za poprawne jej stosowanie.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Gedroniec, który w tej chwili im się napatoczył, spróbował ich sztorcować, to się rozeźlili: - Taka twoja mać, jeszcze nie jesteśmy u...
  • ... są kompetentne, za co też je lubię.
    Rzadko słyszę, żeby
    sztorcowały pacjentów, wtrącały się do czegokolwiek. Raz tylko jedna z bufetowych...
  • ... to jeszcze wyprzedzał na ciągłej linii. Odmówił przyjęcia mandatu karnego, sztorcując ponoć przy okazji funkcjonariuszy słowami, że prawnikiem, karnistą i profesorem...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!