tłumik

Wielki słownik ortograficzny PWN

tłumik -ka, -kiem; -ki, -ków

Słownik języka polskiego PWN

tłumik
1. «urządzenie zmniejszające hałas wywoływany przez gazy spalinowe silnika»
2. «urządzenie służące do tłumienia niekorzystnego wpływu czegoś»
3. «urządzenie nakładane na lufę broni palnej, służące do wyciszania huku wystrzału»
4. «przyrząd umożliwiający ściszenie, a także zmianę barwy dźwięku w instrumencie muzycznym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Swój zamiar natychmiast wcielił w czyn - wyjął pistolet, nałożył nań tłumik i lekko chwiejnym krokiem wszedł ponownie do restauracji. Stanął przed...
  • ... na domiar złego
    miał chyba źle ustawiony zapłon i pęknięty
    tłumik, bo od czasu do czasu rozlegała się straszliwa detonacja. Przy...
  • ... blokady 632 29 35
    Tłumfki dorabiania montaż 847 28 49
    Tłumiki dorabianie montaż 843 19 18
    Tłumiki katalizatory 610 39 55...

Encyklopedia PWN

tłumik, sordino,
muz. przyrząd do ściszania (tłumienia) dźwięków instrumentu muz., a często też do zmiany ich barwy;
techn. urządzenie do tłumienia drgań mech., elektr. lub drgań mech. o częst. akustycznej;
wojsk. urządzenie mocowane na wylocie lufy broni palnej (gł. strzeleckiej) w celu zmniejszenia huku wystrzału (t. dźwięku) lub jasności płomienia „wypływającego” z lufy w ślad za pociskiem (t. płomienia);

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego