urzekać

Wielki słownik ortograficzny PWN

urzekać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

urzecurzekać
1. «wzbudzić podziw, zachwyt»
2. «według niektórych wierzeń: mając siłę magiczną, rzucić na kogoś, na coś urok»
urzekać zob. urzec.
urzec sięurzekać się «wzbudzić wzajemny podziw, zachwyt»
urzekający «taki, który wzbudza podziw, zachwyt»
• urzekająco

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... widzieliśmy ostatnio na ekranie.
    Cudowna plastyka tego filmu jest tak
    urzekająca, że niesamowite intrygi, że wszystkie tajemne wątki akcji wydają się...
  • ... katedr. Niezwykła, ale zapierająca dech w płucach. To było piękno urzekające. Po dłuższej chwili, gdy myśl mogła już podjąć normalny bieg...
  • ... zapisywać.

    Zachwycająca oczy opera

    Co ludzi przełomu wieków i romantyków
    urzekało w operze? Schyłek osiemnastego stulecia nie był przecież okresem świetnym...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego