vacat

Wielki słownik ortograficzny PWN

vacat (= wakuje)

Słownik języka polskiego PWN

vacat zob. wakat.
wakat, vacat [wym. wakat]
1. «nieobsadzone stanowisko, wolna posada»
2. «niezadrukowana stronica w książce»
3. «forma drukująca kolumny, zawierająca sam justunek i tworząca w druku stronę niezadrukowaną»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... lodospadzie. Lubo Jursky był ratownikiem zawodowym, pozostał więc po nim vacat. Zgłosiło się siedmiu kandydatów, ale na wyznaczony sprawdzian praktyczny w...
  • ... Papieżowi tzw. ternę, czyli listę trzech kandydatów na każde stanowisko vacat. Wśród licznych spraw bieżących nie poruszono kontrowersyjnej sprawy ciągnącego się...

Encyklopedia PWN

miesięcznik społ.-polit., wyd. 1982–89 w Warszawie poza cenzurą.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego