wpieprz

Wielki słownik ortograficzny PWN

wpieprz (pot.) ndm
wpieprzyć (pot.) -przę, -przą; -prz, -prz•cie

Słownik języka polskiego PWN

wpieprz posp. «pobicie»
wpieprzyćwpieprzać
1. posp. «zjeść coś»
2. posp. «umieścić coś gdzieś»
3. posp. «nakłonić kogoś do przyjęcia lub kupna czegoś wbrew jego woli»
4. posp. «przyczynić się do stworzenia komuś trudnej sytuacji»
5. posp. «pobić kogoś»
6. posp. «wywołać w kimś gniew, złość»
7. posp. «umieścić kogoś w jakimś miejscu wbrew jego woli»
wpieprzyć sięwpieprzać się
1. posp. «wtrącić się w czyjeś sprawy»
2. posp. «wtrącić się w czyjąś rozmowę»
3. posp. «zderzyć się z czymś»
4. posp. «wejść gdzieś bez czyjejś zgody»
5. posp. «znaleźć się w trudnej sytuacji na skutek podjęcia złej decyzji»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Co to za numer?
    - To do tej dziewczyny z Warszawy.
    Wpieprzyli mnie na wartę i muszę zadzwonić aby odwołać spotkanie.
    - Czemu...
  • ... tej osoby, skoro pisze ona, żebym zachowała resztkę honoru i wpieprzyła się w to towarzystwo (???)... Miałam napisać jeszcze dużo innych rzeczy...
  • ... chwali się Mateusz.
    - Tylko, żeby nam się jakie Amerykany nie
    wpieprzyły ze swoimi hamburgerami! - denerwuje się Robert.
    - Trzeba będzie kapelusz uzupełnić...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego