wreszcie

Słownik języka polskiego PWN*

wreszcie I «przysłówek komunikujący, że dane zdarzenie nastąpiło później, niż mówiący się tego spodziewał, np. Drzwi otworzyły się i wreszcie mogliśmy wejść do środka.»
wreszcie II «partykuła poprzedzająca ostatni człon wyliczenia, np. Ogarnęło go zdziwienie, potem niezadowolenie, wreszcie złość.»

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego