zwinnie

Wielki słownik ortograficzny PWN*

zwin•nie; -ej
zgłoś uwagę

Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

…aż chrupnęło, wyrwał się, skoczył w drzwi. Pamiętał o ostrzeżeniu, zwinnie ominął leżącą tuż za progiem zawęźloną słomę.
Ścigający go Kyrielejson…

 

…się polnymi drogami do miasta szczupła postać z bańkami mleka. Zwinnie pokonywała nierówności terenu, jakby wcale nie odczuwała przygniatającego ją ciężaru…

 

…w fincie na twarz, gdy odruchowo zasłonił głowę lewą ręką, zwinnie odwróciła miecz w dłoni i chlasnęła go pod pachę, ciosem…

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego