annuity

Wielki słownik ortograficzny

an•nuity -uit

Słownik języka polskiego

annuity
1. «raty roczne wnoszone w stałych terminach i przeznaczone na spłaty długu lub utworzenie kapitału»
2. «renty dożywotnie i wieczyste»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Encyklopedia

annuity
[łac.],
ekon.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego