Typ tekstu: Rozmowa bezpośrednia
Tytuł: Z przyjaciółmi, w domu i na spacerze
Rok powstania: 2002
tak, ale nie, no właśnie, ja chyba widziałem tylko tą końcówkę, jak ona jego biła.
- No, więc słuchaj ja dzisiaj stałam na przystanku, właśnie w stronę Gocławia, bo musiałam jechać na wał, daleko, i pytałam o, tam tacy chłopcy stali, i zapytałam tych chłopców, czy autobus już odjechał, ponieważ właściwie brakowało jeszcze trzy minuty do odjazdu planowanego, a chłopcy powiedzieli, że właśnie już odjechał, no i ja tak zaczęłam z nimi rozmawiać, pytać się, czy jakoś mogę tam dojechać jeszcze inaczej, nie oni mi tam tłumaczyli, ale wiesz co tak chłopiec patrzył cynicznie, wiesz takie miał cyniczne spojrzenie, że ja w
tak, ale nie, no właśnie, ja chyba widziałem tylko tą końcówkę, jak ona jego biła.&lt;/&gt;<br>&lt;who1&gt;- No, więc słuchaj ja dzisiaj stałam na przystanku, właśnie w stronę Gocławia, bo musiałam jechać na wał, daleko, i pytałam o, tam tacy chłopcy stali, i zapytałam tych chłopców, czy autobus już odjechał, ponieważ właściwie brakowało jeszcze trzy minuty do odjazdu planowanego, a chłopcy powiedzieli, że właśnie już odjechał, no i ja tak zaczęłam z nimi rozmawiać, pytać się, czy jakoś mogę tam dojechać jeszcze inaczej, nie oni mi tam tłumaczyli, ale wiesz co tak chłopiec patrzył cynicznie, wiesz takie miał cyniczne spojrzenie, że ja w
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego