z IV i III w. p.n.e., a nawet w rękopisie z pierwszej połowy I w. naszej ery. <br>Dzięki tym dokumentom, rozrzuconym w ciągu dwóch tysięcy lat, można zrozumieć, dlaczego ten gatunek zrodził się w Egipcie, i prześledzić drogi jego rozwoju. Najstarsze utwory zawierają rady i pouczenia, których wysocy dostojnicy dworu faraona udzielali jego synowi, aby ułatwić mu wykonywanie wysokich funkcji, jakie obejmie prawem dziedziczności. Rady te zalecają roztropność, powściągliwość, uprzejmość i dobre zachowanie. Chwalą naukę i wykształcenie i sławią szczególnie umiejętność pisania jako ważną sztukę, zapewniającą dostęp do funkcji politycznych, finansowych, dyplomatycznych i wojskowych. Były to właściwie zbiory różnych