zwłaszcza z rzeźbami Żydów, sprzedawanymi w Krakowie podczas Emausu. Wiele figurek ma ciekawie rzeźbione twarze. <br>W kategoriach rzeźby trzeba też postrzegać figurki ceramiczne, nie mówiąc już o takich dziełach sztuki garncarskiej, jak kilkudziesięciocentymetrowych wyobrażeniach Matki Boskiej i Chrystusa Frasobliwego. W okresie powojennym wiele takich, znakomitych dzieł wyszło spod rąk mistrzów garncarskich, że wymienię tu tylko Stefana Sowińskiego, Stanisława Seweryńskiego czy Stefana Głowiaka. Na wystawach i konkursach powojennych często pojawiały się tematyczne kompozycje z wypalonej gliny, a także tradycyjne kapliczki, które zalicza się do najpiękniejszych osiągnięć ludowego garncarstwa. Figurki powstawały tam, gdzie istniały ośrodki garncarskie, a więc w Rędocinie, Iłży, Medyni <br><page nr=78><br> Głogowskiej