beczka

Słownik języka polskiego PWN*

beczka
1. «duże naczynie w kształcie walca o dwóch płaskich dnach, wykonane zwykle z drewnianych klepek ściśniętych obręczami; też: zawartość takiego naczynia»
2. «figura akrobacji powietrznej»

• beczułka
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego