kontratenor

 
Słownik języka polskiego PWN
kontratenor
1. «w dawnych kompozycjach polifonicznych: trzeci głos, kontrapunktujący tenor i głos wyższy od niego»
2. «głos męski o skali głosu kobiecego, stosowany w muzyce dawnej»
3. «śpiewak o takim głosie»

• kontratenorowy
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego