odetchnąć

 
Słownik języka polskiego PWN
odetchnąćoddychać
1. «wciągnąć powietrze do płuc i wydalić je»
2. «doznać uczucia ulgi»
3. «odpocząć»
4. oddychać «o organizmach żywych: pobierać tlen z otoczenia i wydalać dwutlenek węgla; też o roślinach: przyswajać w procesie fotosyntezy dwutlenek węgla i wydalać tlen»
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

i wypuszczonych na wierzch koszulach, w przestrzeń drgającą słonecznymi żyłkami, odetchnął wonią nagrzanych kamieni, kurzu i lekkim zapachem perfum, którymi od

 

zszedł do swojego boksu? Nieważne zresztą, bo i tak wszyscy odetchnęli, jako że widok zziębniętego bezdomnego nikogo nie nastrajał optymistycznie i

 

natychmiast pod ostrym spojrzeniem rudowłosej.
– Nadejdzie wędrowiec – wieszczka kilka razy
odetchnęła głośno. – Nadejdzie Viator, Wędrowiec, od słonecznej strony. Zamiana się staje

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego