ciąg

Słownik języka polskiego PWN*

ciąg
1. «układ położonych jedna za drugą dróg, ulic lub rzeczy»
2. «nieprzerwana ciągłość czegoś w czasie, w następujących po sobie zdarzeniach»
3. «przepływ powietrza, wody, gazu itp. spowodowany różnicą ciśnień»
4. «siła napędzająca samolot lub rakietę, wytwarzana przez silnik odrzutowy lub śmigłowy»
5. «zbiór liczb uporządkowanych według pewnej zasady»
6. «gromadna wędrówka zwierząt na żerowiska lub tarło»

• ciągowy
ciąg arytmetyczny «ciąg liczb, w którym każda liczba następna powstaje przez dodanie do poprzedniej jakiejś stałej liczby (np. 1, 3, 5, 7...)»
ciąg dalszy nastąpi «formułka zapowiadająca ukazanie się następnej części artykułu, powieści itp.»
ciąg geometryczny «ciąg liczb, w którym każda liczba następna powstaje przez pomnożenie poprzedniej przez jakąś stałą liczbę»
ciąg nieskończony mat. «ciąg mający nieskończenie wiele wyrazów»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
ciąg technologiczny «zespół maszyn i urządzeń potrzebnych do kolejnych prac przy wytwarzaniu określonego produktu»
miarkownik ciągu, powietrza «urządzenie w kotle centralnego ogrzewania, służące do samoczynnego utrzymywania stałej temperatury lub stałego ciśnienia pary»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego