śpieszyć się spieszyć się

Słownik języka polskiego PWN

śpieszyć się, spieszyć się I
1. «szybko coś robić»
2. «mieć mało czasu na coś»
3. «o zegarze: wskazywać godzinę późniejszą, niż jest w rzeczywistości»

Porady językowe

Śpieszyć się czy spieszyć się?
19.02.2016
Pisząc opowiadanie, zastanowiłem się czy powinno się mówić (i pisać) spieszyć czy śpieszyć?
Pytam właściwie z ciekawości, bo chyba obie formy są poprawne. Ale która jest tak naprawdę poprawna?

Z góry dziękuję za odpowiedź,
Tymon Polesek
śpieszyć i spieszyć
5.12.2006
Szanowni Państwo,
czy formy oboczne śpieszyć i spieszyć powinno się wymawiać tak samo przez [ś], czy drugi z wyrazów można powiedzieć też [spieszyć]? Mnie kojarzy mi się to raczej z odebraniem jeźdźcowi konia, niż z pośpiechem.
Z wyrazami szacunku
Piotr Kęcik
konsekwencja w wyborze wariantu
28.04.2014
Czy Państwa zdaniem można używać w jednym tekście dwóch obocznych form jakiegoś wyrazu, np. spieszyć się i śpieszyć się, wieczoru i wieczora, pokojów i pokoi, dwu i dwóch? Zdarza się wcale nie rzadko, że w języku danej osoby występują oba warianty (może ma tu jakiś wpływ kontekst fonetyczny?). Częstą konkluzją w Poradni jest stwierdzenie, że można tak i tak, byle konsekwentnie. Czy i w tym wypadku, opracowując tekst do druku, warto zadbać o konsekwencję?
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego