Kościół

Wielki słownik ortograficzny PWN

Kościół (ogół wyznawców; organizacja; instytucja) -cioła, -ciele: Kościół katolicki, Kościół prawosławny, Kościoły wschodnie, Kościoły protestanckie, ale: Kościół Rzymskokatolicki a. Kościół Katolicki, Polski Narodowy Kościół Katolicki, Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP, Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, Rosyjski Kościół Prawosławny, Kościół Zielonoświątkowy w RP, Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich
kościół (świątynia) -cioła, -ciele; -cioły, -ciołów: kościół Ojców (a. oo.) Dominikanów, kościół Sióstr (a. ss.) Wizytek, kościół Świętych (a. św. św.) Piotra i Pawła, kościół Świętego (a. św.) Krzyża, kościół Na Skałce, kościół Franciszkanów (pot. nazwa własna obiektu), ale: kościół franciszkanów (określenie opisowe), kościół franciszkański, kościół parafialny
Pol•ski Auto•kefalicz•ny Kościół Prawo•sław•ny Pol•skiego Auto•kefalicz•nego Kościoła Prawo•sław•nego, Pol•skim Auto•kefalicz•nym Kościele Prawo•sław•nym

Słownik języka polskiego PWN

kościół
1. Kościół «wspólnota ludzi jednego wyznania, zwłaszcza wspólnota chrześcijańska»
2. «budynek, miejsce modlitwy chrześcijan»
3. Kościół «instytucja kościelna reprezentowana przez duchownych»

• kościelny • kościółek, kościołek
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego «chrześcijańska wspólnota religijna, której członkowie uznają sobotę za dzień święty i wierzą w bliskie powtórne przyjście Chrystusa»
Kościół anglikański «państwowy Kościół w Anglii, uznający głowę państwa za głowę Kościoła»
Kościół Chrześcijan Baptystów «jedno z wyznań protestanckich, powstałe w XVII w., uznające Biblię za jedyny autorytet w sprawach wiary»
Kościół episkopalny «Kościół protestancki, w którym zachowana jest hierarchia kościelna z biskupem jako najwyższą władzą»
Kościół Ewangelicko-Augsburski «protestancki, autonomiczny Kościół krajowy, oparty na doktrynie luteranizmu»
Kościół Ewangelicko-Reformowany «protestancki, autonomiczny Kościół krajowy, oparty na doktrynie kalwinizmu»
Kościół greckokatolicki, unicki «Kościół wywodzący się z tradycji chrześcijaństwa wschodniego, uznający papieża i dogmatykę katolicką, ale zachowujący odrębności liturgiczne i prawne»
kościół halowy «kościół o nawach jednakowej wysokości, krytych wspólnym dachem»
Kościół katolicki mariawitów «polska grupa wyznaniowa wyodrębniona z Kościoła katolickiego»
Kościół koptyjski «jeden z Kościołów wschodnich, który odłączył się od katolicyzmu, będący wspólnotą religijną Koptów»
Kościół maronicki «wschodni Kościół chrześcijański, mający swoich wyznawców w Syrii i Libanie»
Kościół ormiański, armeński «narodowy Kościół Armenii, którego głową jest patriarcha»
Kościół polskokatolicki «wspólnota wyznaniowa powstała w Polsce w 1951 r., mająca odrębne prawo i liturgię w języku polskim»
Kościół prawosławny, ortodoksyjny «autonomiczna chrześcijańska wspólnota religijna odrzucająca m.in. prymat papieża i dogmat o Niepokalanym Poczęciu i Wniebowstąpieniu Matki Bożej»
Kościół reformowany «typ Kościoła protestanckiego powstały w wyniku reformacji»
Kościół rzymskokatolicki, katolicki «największa chrześcijańska wspólnota wyznaniowa o hierarchicznej strukturze, na czele której stoi papież»
Kościół scjentologiczny «sekta religijna utworzona w Stanach Zjednoczonych, której członkowie poddawani są swoistej psychoterapii»
Kościół zielonoświątkowy «chrześcijańska wspólnota religijna, wierząca w nieomylność Biblii, bliski koniec świata oraz w znaki zsyłane na jej członków przez Ducha Świętego»
Doktor Kościoła «tytuł nadawany przez papieża teologom, którzy mają szczególne zasługi w dziedzinie rozwoju i umacniania doktryny Kościoła katolickiego»
głowa Kościoła «zwierzchnik Kościoła określonego wyznania»
Kościoły wschodnie «ogół Kościołów chrześcijańskich obrządku wschodniego»
Książę Kościoła «wysoki dostojnik kościelny, mający tytuł z nadania papieskiego»
Ojcowie Kościoła «autorzy dzieł teologicznych z pierwszych wieków chrześcijaństwa, uznani przez Kościół za autorytet w sprawach tradycji religijnej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kościół
15.11.2002
Szanowni Państwo,
Czy w wyrażeniu apoteoza kościoła ewangelickiego drugi i trzeci wyraz pisze sie wielką czy małą literą? Chodzi o opis ryciny, na której właśnie owa apoteoza, w postaci metaforycznej, widnieje.
Z poważaniem,
Iwona
Kościół
16.09.2014
Dzień dobry!
Chciałem zapytać o słowo Kościół, tj. w pojęciu instytucji. Zdaje się, że w Polsce odnosi się ono tylko do katolicyzmu rzymskiego. A jak nazwać podobne instytucje innych religii: buddyzmu, islamu itp.?
Serdecznie pozdrawiam
Kościół instytucjonalny
9.12.2011
Szanowni Państwo!
Jak należałoby napisać w zwrocie kościół instytucjonalny słowo kościół – małą czy wielką literą?
Z góry dziękuję za odpowiedź.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozdział "Kształcenie duchowieństwa": "Alumnów tak należy formować, ażeby, przepojeni umiłowaniem Kościoła Chrystusowego, będąc związani pokorą i synowską miłością z Biskupem Rzymskim...
  • ... aby stały się one wartościami osobowymi, a nie tylko wartościami Kościoła".
    Dialog ze światem to także dialog z dysydentami Kościoła, z...
  • ... Gospodarstwo należące do Ośrodka Hodowli Zarodowej w Osowej Sieni.
    Gotycki
    kościół z XVw. zbudowany z cegły i kamienia. Bogate wyposażenie wnętrza...

Encyklopedia PWN

kościół
[czes. kostel < łac. castellum ‘miejsce warowne’],
arch. świątynia chrześcijańska — budowla dostosowana do potrzeb kultu, a w węższym znaczeniu — świątynia rzymskokatolicka.
Kościół
[czes. kostel < łac. castellum ‘miejsce warowne’]:
oficjalna nazwa Kościoła tradycji luterańskiej w Polsce, wywodząca się od podstawowej księgi wyznaniowej — Wyznania Augsburskiego (Confessio Augustana 1530).
oficjalna nazwa Kościoła tradycji reformowanej w Polsce.
jedna z największych organizacji kościelnych w łonie protestantyzmu.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego