blef

Wielki słownik ortograficzny

blef -fu, -fie; -fów

Słownik języka polskiego

blef, bluff [wym. blef]
1. «postępowanie obliczone na wprowadzenie kogoś w błąd»
2. «w grze w karty: wywoływanie u partnera wrażenia, że się ma mocniejsze karty niż w rzeczywistości»

• blefiarz, bluffiarz • blefować, bluffować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BLEF, BLUFF
Czy bluff jest skuteczniejszy niż blef? Pytanie na pozór niedorzeczne, gdyż wymienione słowa to przecież warianty ortograficzne. Obca forma może jednak wywoływać inne skojarzenia niż spolszczona, to, co obce, bywa czasem odbierane jako lepsze (odczucie to jest pożywką dla językowego snobizmu, który każe niektórym osobom nadużywać wyrazów zapożyczonych).

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... na przepustkę - powiedziałem do Siepietyńskiego. Obawiałem się czy kupi ten blef, czy nie kupi.
    - No i dobrze! - zawołał Siepietyński. - Młody musi...
  • ... wynik.
    Rozd. nr 11, rozd. S, obie przed partią

    Mały
    blef, o którym mowa, miał miejsce w licytacji.
    N
    E
    S...
  • ... osiągnął już tylko +630.

    W rozdaniu 11 posłużyłem się małym
    blefem, dzięki czemu osiągnąłem duży wynik.
    Rozd. nr 11, rozd. S...

Encyklopedia

blef
[ang.]:
postępowanie polegające na wprowadzaniu w błąd;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego