dobrotliwie

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

dobrotliwy
1. «odznaczający się dobrocią i łagodnością»
2. «przyjemny, przynoszący ulgę»

• dobrotliwie • dobrotliwość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w jego stronę okrągłym okiem:
    - Przypuszcza pan, panie hrabio?
    - Ba! -
    Dobrotliwie poklepał Słomkę po plecach. - Niech się pan nie martwi, drogi...
  • ... zdjęcia z naszego dzieciństwa. Mama patrzy na mnie kpiąco i dobrotliwie zarazem, jakby od początku wiedziała, że w Wigilię od rana...
  • ... zapytał wówczas:
    - Swojski? Ojczysty?
    - Nie swojski, a swój!
    - Swój? - zagadnął
    dobrotliwie. - Mówimy o swoim duchu? A czy znany nam jest przynajmniej...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
404 Not Found

Not Found

The requested URL /floater/see/24 was not found on this server.

Additionally, a 404 Not Found error was encountered while trying to use an ErrorDocument to handle the request.