dobrotliwie

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

dobrotliwy
1. «odznaczający się dobrocią i łagodnością»
2. «przyjemny, przynoszący ulgę»

• dobrotliwie • dobrotliwość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w jego stronę okrągłym okiem:
    - Przypuszcza pan, panie hrabio?
    - Ba! -
    Dobrotliwie poklepał Słomkę po plecach. - Niech się pan nie martwi, drogi...
  • ... zdjęcia z naszego dzieciństwa. Mama patrzy na mnie kpiąco i dobrotliwie zarazem, jakby od początku wiedziała, że w Wigilię od rana...
  • ... zapytał wówczas:
    - Swojski? Ojczysty?
    - Nie swojski, a swój!
    - Swój? - zagadnął
    dobrotliwie. - Mówimy o swoim duchu? A czy znany nam jest przynajmniej...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego