dziura

Słownik języka polskiego PWN*

dziura
1. «otwór w czymś, najczęściej nieforemny, powstały wskutek uszkodzenia»
2. «zagłębienie w czymś»
3. «brak jakiegoś elementu lub niedobór czegoś»
4. «ubytek w zębie»
5. pogard. «mała miejscowość pozbawiona życia i ruchu»
6. pogard. «źle urządzony, zaniedbany lokal»
czarna dziura «obszar w przestrzeni kosmicznej wytwarzający bardzo silne pole grawitacyjne»
dziura ozonowa «miejsce w atmosferze ziemskiej przepuszczające, na skutek zmniejszonej ilości ozonu, duże ilości promieni ultrafioletowych»

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego