elita

Wielki słownik ortograficzny

elita -icie, -itę; -it
łże-elita łże-elicie, łże-elitę; łże-elity, łże-elit

Słownik języka polskiego

elita
1. «grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie lub uprzywilejowana w jakimś środowisku»
2. «wysoko kwalifikowany materiał nasienny roślin uprawnych»
elita władzy «grupa polityków, wojskowych, ekspertów oraz posiadaczy wielkiego kapitału zajmująca najwyższe stanowiska w strukturze politycznej społeczeństwa»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

nowy język publiczny
5.09.2006
Pewnemu politykowi zdarzyło się orzec, że dziennikarz „łgał jak bura suka”. Inni zaś stwierdzili istnienie lumpenliberałów (?) oraz łże-elit. Czy mogliby Państwo rozjaśnić nieco funkcję burej suki w języku polskim (o ile takowa w frazeologii w ogóle istnieje), pomóc zrozumieć liberalno-elitarne pojęcia i zalecić ich stosowną pisownię? Tylko ostrożnie, temat może się okazać dosyć drażliwy.
elitystyczny
6.02.2009
Szanowni Państwo,
czy poprawne jest użycie słowa elitystyczny? I czy oznacza ono to samo, co elitarny?
Dziękuję bardzo
nazwy kabaretów
5.10.2006
Szanowni Eksperci,
czy poprawne są zapisy: kabaret Koń Polski, kabaret Elita, kabaret Pod Wyrwigroszem, Kabaret Starszych Panów?
Dziękuję
Michał M.
PS. Chciałbym jeszcze zapytać, czy wyraz parkhotel pisać razem czy osobno. A może tak, i tak można?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jeśli weźmiemy pod uwagę społeczne środowisko, z jakiego członkowie tych elit się wywodzą, i sposoby osiągania pozycji społecznej. Sugerowałoby to, przynajmniej...
  • ... funkcjonowania państwa i gospodarki. To po prostu środek znieczulający sumienia elit politycznych i intelektualnych. Powiada się, że ten plan ma uzdrowić...
  • ... zaciągnięto także osoby kojarzone głównie z minioną rzeczywistością: kabareciarzy z Elity oraz braci Damięckich.
    Wyśmiewano kartki (o tym, że były pochodną...

Encyklopedia

elita
[fr. élite < łac. electa (pars) ‘wybrana (część)’],
wąska grupa ludzi zajmujących najwyższe pozycje w istotnych społecznie dziedzinach życia zbiorowego (polityce, gospodarce, kulturze, hierarchiach zawodowych itp.).
elita
[fr. < łac.],
roln. wysoko kwalifikowany materiał nasienny roślin uprawnych otrzymywany z rozmnażania nasion wyższego stopnia odsiewu (superelita);
określenie grupy polityków, wojskowych, ekspertów oraz przedstawicieli wielkich korporacji, zajmujących najwyższe stanowiska w strukturze politycznej społeczeństwa i biorących udział w podejmowaniu i egzekwowaniu decyzji państwowych;
koncepcja socjol., elita.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego