hagiograficzny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

hagiografia
1. «dział piśmiennictwa kościelnego obejmujący żywoty świętych oraz legendy o nich»
2.  iron. «opisywanie czyjegoś życia w sposób bezkrytyczny i bardzo pochlebny»

• hagiograficzny • hagiograficznie • hagiograf

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Mateusz i Maciej
2.12.2005
Jeśli mnie pamięć nie myli, przed paru laty przeczytałem w jednej z książeczek prof. Miodka, że imiona Maciej i Mateusz są to dwie dwie formy tego samego imienia. Jedno z wymienionych imion „przyszło” poprzez język grecki, a drugie poprzez język łaciński. Na genealogicznym forum dyskusyjnym dyskutowano kwestię poprawnego odczytywania imion (zapisanych po łacinie) w księgach parafialnych. Przytoczyłem powyższą opinię prof. Miodka i spotkałem się z zarzutem, że „byłem łaskawy się pomylić”.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... II i historia Polski są o wiele ciekawsze niż ich hagiograficzna wersja. Fakt, że młody Karol przyjaźnił się z Żydami i...
  • ... Franciszek Sowa w cennym materiałowo kompendium Twoje imię. Przewodnik onomastyczno-hagiograficzny (ostatnie wydanie 1995). Kościół, jak wiadomo, słynie z pomysłowości w...
  • ... rozrzucie tematów odnajdujemy otwartą postawę uniwersalnego człowieka renesansowego. Podjąć temat hagiograficzny wielokrotnie już w Polsce eksploatowany, temat św. Stanisława, i nadać...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego