horyzont

Wielki słownik ortograficzny PWN

horyzont -n•tu, -n•cie; -n•tów

Słownik języka polskiego PWN

horyzont
1. «linia, wzdłuż której niebo wydaje się stykać z powierzchnią ziemi»
2. «koło wielkie na sferze niebieskiej, prostopadłe do pionu»
3. «zakres, zasięg lub granice wiedzy, zainteresowań itp.»
4. «środowisko, w którym ktoś się obraca»
5. «zasłona lub ściana tworząca tył sceny, wywołująca wrażenie głębi lub złudzenie nieskończoności»
sztuczny horyzont «przyrząd wskazujący odchylenie statku powietrznego lub wodnego od płaszczyzny poziomej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Zawsze skręcam w lewo przeciw własnym horyzontom
20.04.2017
Czy to jest poprawne zdanie: Zawsze skręcam w lewo przeciw własnym horyzontom?
wydaje się być
10.10.2012
Szanowny Panie!
Chciałabym poprosić o rozwianie wątpliwości w następującej kwestii: „Na horyzoncie jest coś wielkiego. Wydaje mi się, że to jest drzewo”, „Na horyzoncie jest coś wielkiego. Wydaje mi się być największym drzewem na Ziemi”. Czy w którymś z powyższych zdań mamy do czynienia z błędem? Czy konstrukcja wydaje mi się być, po której następuje przymiotnik bądź rzeczownik, jest błędna?
Z wyrazami szacunku,
Natalia Sajewicz
nazwy własne a cudzysłów
23.12.2013
Dzień dobry,
czy można prosić o sprecyzowanie zasad dotyczących pisowni nazw własnych firm czy fabryk? Chodzi o możliwość zapisu części indywidualnej nazwy w cudzysłowie. Czy można zapisać np. „Polskie Radio” w ten sposób? Jeśli brak części opisowej, charakteryzującej, sama nazwa szczegółowa może być zapisana w cudzysłowie? Czy nazwę Przemysł Bawełniany S. Barciński i S-ka można traktować jako nazwę indywidualną i opatrzyć ją cudzysłowem?
Z góry dziękuję za odpowiedź.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... obserwującego, którego oś widzenia lokuje się w punkcie zbiegu na horyzoncie. Tymczasem okazuje się jak wątpliwa jest np. reguła perspektywy - postawy...
  • ... Na którymś z obrazów widać było płaski krajobraz obrzeżony na horyzoncie niebieskimi górami. Rozległe pole podzielone było skośnie na dwie nierówne...
  • ... nie jest aż po ostatni nasz dzień podobny do smugi horyzontu umykającej ciągle w dal sprzed oczu podróżującego. Myślę, że można...

Encyklopedia PWN

horyzont
[gr. horízōn ‘koło ograniczające’],
astr. koło wielkie na sferze niebieskiej, leżące w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku pionu lokalnego (miejsca obserwacji);
horyzont
[gr. horízōn ‘koło ograniczające’],
teatrelement dekoracji teatr., stosowany od 2. poł. XIX w.;
astr. powierzchnia graniczna czarnej dziury.
lotn. przyrząd pokładowy umożliwiający wizualne wskazania kątów pochylenia i przechylenia statku powietrznego (np. samolotu).
emigr. miesięcznik polit., wyd. 1957–71 w Paryżu;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego