huknąć

Wielki słownik ortograficzny PWN*

huk•nąć -nę, -niesz, -ną; -nij•cie; -nął, -nęła, -nęli; -nąwszy
huk•nięcie; -ęć

Słownik języka polskiego PWN*

huknąćhukać
1. «o niektórych ptakach i owadach: wydać głuchy, przeciągły lub przerywany dźwięk»
2. «o dźwiękach, odgłosach: rozlec się głośno, gwałtownie»
3. pot. «krzyknąć na kogoś»
4. «zawołać kogoś»
5. pot. «uderzyć mocno»
huknąć się pot. «mocno się uderzyć»

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego