impulsywny

Wielki słownik ortograficzny PWN

im•pul•syw•ny; -ni; -niej•szy

Słownik języka polskiego PWN

impulsywny
1. «ulegający impulsom, popędliwy; też: świadczący o takich cechach»
2. «zachodzący pod wpływem impulsu»

• impulsywnie • impulsywność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

harpagan
11.05.2005
Witam. Skąd wywodzi się nazwa osobowa harpagan (sic!), jako inne określenie stachanowca?
Dziękuję i pozdrawiam.
szybki Bill
25.11.2011
Dzień dobry,
szybkim Billem nazywamy kogoś, kto jest energiczny, a przy tym impulsywny i niecierpliwy. Skąd jednak wzięło się to określenie? O jakiego Billa chodzi?
Dziękuję
Marek Szopa
toby i to by
4.12.2007
Dzień dobry.
Chciałbym zapytać, w jakich przypadkach toby pisze się łącznie. Regułkę znam – kiedy to pełni rolę spójnika. Ale naprawdę wiele mi to nie tłumaczy. Czy istnieje oboczność: wedle chęci można pisać to by i toby? Czy może rzeczona reguła jest żelazna i każde od niej odstępstwo grozi zlinczowaniem przez impulsywnych purystów? Na przykład czy w zdaniu „Gdybym to zrobił, tobym był szczęśliwy” jest błąd ortograficzny?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... a jednocześnie bardzo uważnego faceta, ale jego pozorny spokój przeczył impulsywnemu wnętrzu.
    Ten nocny rajd na przedni skraj irackiego systemu ostrzegania...
  • ... powinni w ogóle interesować się tą sprawą. Słuchając wywodu Harrisona, impulsywny Tecumseh wykrzyknął, że gubernator kłamie. Potomek bogatych plantatorów z Wirginii...
  • ... Junona proponuje, byś przestała zamartwiać się drobiazgami. Około dwudziestego czwartego impulsywny Uran może sprawić, że zmiękną ci kolana na widok faceta...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego