kołowrotek

Wielki słownik ortograficzny PWN

koło•wrotek -t•ka, -t•kiem; -t•ki, -t•ków

Słownik języka polskiego PWN

kołowrotek
1. zdr. od kołowrót.
2. «szpula do nawijania i odwijania zapasu żyłki przy wędce spiningowej»
3. «krzyżak obracający się na słupku, ustawiany w wejściach do dużych sklepów, hal sportowych itp.»
4. «dawny przyrząd do przędzenia nici, napędzany pedałem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... dopełnieniem
    1015
    Podań dzieciństwa o jądrze gęstwiny
    Opowiadanych w stuku
    kołowrotka.
    I skrzypce, wiodąc korowód square-dance,
    Grają jak skrzypce Litwy...
  • ... od kilku miesięcy nie zapłacone, ale kupuję dwudziesty, najnowszy model kołowrotka do wędki, choć listopad jest raczej kiepski na wędkowanie. - Do...
  • ... lodu. Używają małych wędek, zazwyczaj plastikowych, z żyłką i niewielkim kołowrotkiem. Wędkarzy nad Wisłą można spotkać prawie codziennie. Łowią zawyczaj po...

Encyklopedia PWN

włók. urządzenie do ręcznego formowania przędzy;
sport przyrząd wędkarski stanowiący część wędki spiningowej, przystosowanej do sport. łowienia ryb;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego