kopcić

Wielki słownik ortograficzny PWN

kop•cić -cę, -cą; kopć•cie

Słownik języka polskiego PWN

kopcić
1. «wydzielać kopeć, dym»
2. pot. «palić papierosa, fajkę»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jak gwiazda zaranna, tam, w mroku, w dymie kadzideł i kopcących świec...
    - Yennefer.
    Poderwała głowę.
    W świątyni było ciemno. Intensywnie pachniało...
  • ... mamy dla Państwa wyjątkową ofertę - kominek, który nie dymi nie kopci, nie wymaga drewna, zajmuje mało miejsca i jest bezpieczny. Elektryczny...
  • ... Ostrzyżona po męsku chodziła na okrągło w wypchanych portkach i kopciła papierosy, jednego za drugim. W związku z tym w pokoju...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego