koza

Wielki słownik ortograficzny PWN

koza -zie, -zę; kóz
Kozy (miasto) Kóz; przym.: kozieński

Słownik języka polskiego PWN

koza
1. «zwierzę hodowlane o krótkiej sierści, charakterystycznej brodzie, wygiętych do tyłu rogach i nogach zakończonych kopytami»
2. «samica tego zwierzęcia»
3. pot. «o żywej, wesołej dziewczynie»
4. pot. «gruzełek zeschniętej wydzieliny w nosie»
5. pot. «areszt, więzienie; też: kara aresztu, więzienia»
6. pot. «mały, żelazny piecyk z rurą»
7. pot. «deska z uchwytami do noszenia cegieł na plecach»
8. zob. I dudy.
9. «mała ryba o ciele jasnożółtym z ciemnymi plamami»
10. «samica sarny i kozicy»
11. daw. «pomieszczenie, w którym pozostawiało się ucznia za karę po zakończeniu lekcji; też: kara polegająca na zatrzymaniu ucznia w tym pomieszczeniu»
12. «dawny statek flisacki do przewozu zboża»

• kozi • kozunia
koza bezoarowa «dzika koza o długich rogach, w której żołądku występują złogi zlizywanej sierści – bezoary, żyjąca w górach na Krecie i w Azji»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego