krzykliwy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

krzykliwy
1. «skłonny do krzyku»
2. przen. «o barwach, ozdobach: zwracający uwagę jaskrawością»

• krzykliwie • krzykliwość • krzykacz, krzykała • krzykaczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

knajactwo, tromtadractwo
29.06.2001
Proszę o podanie znaczenia słów knajactwo i tromtadractwo.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... kontyngent będzie, ale zboża i tak zabraknie.

    Moda na salceson

    Krzykliwi związkowcy i przywódcy partii chłopskich ubezwłasnowolnili rząd. Zyskują z tego...
  • ... czekolady z pianką; dalej skromniejsze od nich rodziny staromieszczańskie, kilka krzykliwych i brzydkich emancypantek, adorujących swoją prezeskę, nieoficjalne towarzystwo głuchoniemych - ludzi...
  • ... pierwszą chwilę naszego spotkania ze Stefanem, widzę tamtą ulicę wypełnioną krzykliwym tłumem roku czterdziestego siódmego.
    Są we mnie dwie wciąż działające...

Encyklopedia PWN

orlik krzykliwy, Aquila pomarina,
ptak z rodziny jastrzębiowatych;
krzykliwe, Clamatores,
wyróżniany do niedawna rząd ptaków;
sieweczka krzykliwa, Charadrius vociferus,
ptak z rzędu siewkowatych;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego